७. प्रीतीची ओढ
ती - मला न कळले कसे जाहले मन वेडे हळुवार
प्रीतीची ओढच ही अनिवार...
आले सजणा, तुझियासाठी सोडुन मी घरदार
लागे ओढ मनी अनिवार..
प्रीतीची...
तो - नको साजणी नको असा गे, करू नको अविचार
जाऊ दे रविला सागरापार...
प्रीतीची...
ती - तव नयनातिल भाव आगळे आनंदाने बहरून आले
हृदयवीणेची तार छेडिता उठले नव झंकार...
प्रीतीची...
तो - नकोस लावू जीव असा गे, नकोस लावू जीव फुका
प्रीतनदीला जरा असू दे अमीत-संयमधार...
प्रीतीची...
ती - अधिर मनाचा अवखळ पक्षी धुंद होऊनी नाचनाचतो
फिरकी घेऊन मनी रेखितो भावनक्षी हळुवार...
प्रीतीची...
तो - नकोच राणी नकोच झुरणे, मुक्त होऊ दे आज बंधने
अनिर्बंध या दोन जिवांची झणी लागू दे तार...
प्रीतीची...
दोघे- प्रीतीची ओढच ही अनिवार...
२२.७.१९८३