फूल शिकविते हसत राहावे,
कुणा न भ्यावे डुलत रहावे...

मेघ स्वतःला झोकून देतो,
आणि बरसतो धरणीवरती...

दूध नि पाणी मिसळून जाते,
आणि शिकविते समरसता...

शीतल वारे गंध पसरते,
सुखवित वदते यारे सारे...

जीवनसरिता वाहत वदते,
कधी न थांबणे कालप्रवाही...

वृक्षलता त्या फळभारासह,
देत साऊली नम्र होऊनी...

नील नभासम विशाल आणिक
स्वच्छ असावे, अंतरंगही...

अनंत ऐसा अथांग दर्या,
थांग नसावा औदार्याला...

निर्भय निर्मल आवडणारे,
व्हा सकलांचे नयनांचे तारे...